Herfst equinox 2014 Grunn
Wat een fantastische energie, zo geaard, zoveel rust.
Indalen, zo noem ik het proces van incarneren van je authentieke Zelf in je fysieke lichaam.
Het voelt heel erg vergelijkbaar met het geboorteproces, het baren van een nieuw leven op aarde, dat vrouwen gegeven is.
Dit geboorteproces kent iedereen, zowel vrouwen als mannen, want we zijn er allemaal doorheen gegaan tijdens onze geboorte op deze mooie planeet Gaia.
Deze equinox was er een energie van indalen voelbaar, van diep wortelen in de energie van je hart.
Van Liefde,
Onvoorwaardelijke Liefde.
Van overgave aan je authenticiteit.
Voorbij de plaatjes van hoe iets zou moeten zijn, voorbij de oude patronen, voorbij het moeten presteren, neerzetten, iets bereiken, het vooraf willen weten, hoe iets zal ontwikkelen.
Dat vastzetten, waardoor er geen ruimte blijft voor spontane ontwikkelingen, voor wonderen.
Voor het grote mysterie met haar bijzondere cadeaus.
De dagen voor de equinox heb ik veel pijn en innerlijke chaos ervaren. Intuïtief wist ik, dat deze chaos erbij hoorde en kon ik het er laten zijn. Het voelde veilig, terwijl dat voorheen juist het tegenovergestelde in mij teweeg had gebracht.
Deze chaos was nodig, zo voelde het heel duidelijk.
Nodig om weg te komen van de oude route en me te brengen naar een nieuw pad.
Vanmorgen voelde ik die diepe rust en een zachte, krachtige, golvende stroming. Een vrouwelijke energie, waarin een diep weten rust, zacht en vloeibaar, als water, dat overal tussendoor stroomt.
Ik voelde een stevige aardende energie, die mijn fysieke lichaam deed versmelten met Gaia, onze mooie blauwe planeet.
Het gaf een weldadige rust en ontspanning.
Het gaf een gevoel van vertrouwen.
Het maakte me stil, vredig, zacht.
Het gaf me een intens gevoel van verdieping.
Verdieping, waar ik zooooooo naar verlangde en die ik steeds buiten mezelf gezocht had. Tot mijn grote frustratie had ik die nergens kunnen vinden.
En nu…………
Nu is het in mij, waar het altijd al was, zonder dat ik me daar bewust van was.
Zucht….
Wat mooi.