Vanmorgen een leuke les waarin aandacht voor het wel of niet voelen tijdens een oefening.
Soms lukt het om je lijf te voelen, je spieren te voelen, je grenzen te voelen, je stroming te voelen, sensaties van warmte en tinteling of stijfheid en stramheid.
Het komt ook voor dat je niets voelt en je afdwaalt naar zaken in je hoofd: je werk, de dingen die je nog moet doen, een gesprek met iemand, die je geraakt heeft , een intense gebeurtenis in je leven, enz.
Soms voel je niets, terwijl je echt je ‘best doet’ om iets te voelen.
Ik hoor dan vaak terug, dat mensen het idee hebben, dat het niet gelukt is. Het gevoel, dat je de oefening niet goed hebt gedaan.
Niets is minder waar.
Je hebt het heel goed gedaan. Zelfs als de oefening ‘mislukt’ is.
In je poging om iets te voelen, heb je een klein deeltje van een nieuw pad aangelegd.
Een nieuw pad is er niet zomaar met één poging.
Als je wilt leren voelen, is daar meer voor nodig.
De grond moet (als metafoor) eerst bouwrijp gemaakt worden. Dan moet er een fundament komen en dan kan er steentje voor steentje een pad komen.
Je kunt dat meerdere manieren benaderen.
Ik ben zelf een groot fan van het bezig zijn en genieten van de ervaringen, zonder me bezig te houden met een ‘eindresultaat’. Voor mij is er geen eindresultaat, alleen een steeds ruimer wordend gevoel en begrip. Er is nooit iets klaar of af.
Het leven beweegt en stroomt en wij stromen mee . De mogelijkheden zijn eindeloos.
Op die manier bewegen met het mooiste dat je hebt, nml. je lijf, is fantastisch.
Het helpt je om uit de prestatie te blijven en ontspannen te genieten van de yoga oefeningen.
Als bijkomend ‘cadeau’ krijg je vanzelf een pad naar je gevoel.
‘Das eigen kracht’