Een mooie ervaring.
Ik had zakken tuinaarde nodig en baalde dat ik geen auto meer heb, om ze even achterin te gooien en klaar.
Na stevig intern gesputter, over hoe vreselijk het voor mij is, dat ik nu geen auto meer kan hebben en dat het op de fiets heeeeel moeilijk zou zijn, toch op de fiets gegaan.
Zakken achterop gestapeld. Reuze spannend om zo balancerend te lopen. De fiets wiebelde aan alle kanten en ik spande me hevig in om het evenwicht te bewaren.
Tot ik dacht aan mijn yoga. Rustig naar je buik ademen, voeten stevig op de grond, schouders, nek, keel, mond, ogen ontspannen en rustig doorlopen. Wow, wat voelde ik een kracht uit mijn buik komen.
Hoe meer ik ontspande, hoe meer de zakken én mijn fiets stabiliseerde.
Zo liep ik als krachtige evenwichtige vrouw met zakken tuinaarde op de fiets naar huis met een mega glimlach op mijn gezicht!