Als een baby tandjes krijgt, doet dat pijn. We verwelkomen deze pijn en steunen ons kind door dit proces. Wetende, dat het bij het leven hoort.

Als je snel groeit als kind, heb je soms zo’n pijn in je lijf, dat het echt niet fijn is.

Maar het hoort bij je ontwikkeling en niemand is wezenlijk ongerust over je groeipijn.

 

Als de innerlijke Bron een nieuwe fase in je leven aankondigt, gaat dat soms ook met ‘groeipijn’ gepaard.

Nu is de reactie als volwassene vaak totaal anders:

“Auw, pijn…bah, wat naar.”

We willen er het liefst zo snel mogelijk van af.

Pijnstillers…..negeren…..wegstoppen; als het maar zo snel mogelijk stopt, zodat we door kunnen gaan met ons leven.

Het leven, dat we voor ogen hebben.

🙂

Precies daar gaat het over: wat wij voor ogen hebben.

 

Wat we niet hebben geleerd is, dat pijn een transformator kan zijn.

Een signaal van de innerlijke Bron, dat we toe zijn aan een volgend level.

Een andere manier van in het leven staan. Een manier, die we niet kunnen verzinnen, maar die van binnen uit wordt aangegeven en die zoveel meer eer doet aan je diepste wezen.

Groeipijn kondigt een fase aan waarin we de oude vertrouwde manier van leven los mogen laten en over kunnen stappen op een nieuwe onbekende manier, die meer van onze potentie tot bloei laat komen.

 

Vaak hangt er een ‘oud’kaartje aan pijn, waarop staat:

Fout, niet goed geluisterd, straf, eigen schuld.

Althans, zo hebben we dat min of meer mee gekregen.

We hebben heling nodig van iets, dat we ooit fout hebben gedaan.

De eindeloze weg van helen. Je jeugd, je misstappen, je vorige levens….er komt geen einde aan!

Als ik maar dat stuk geheeld heb….DAN, DAN, DAN…..

Dan kan ik genieten, leven, stralen, in mijn kracht staan, overvloed ontvangen.

Dat is zo 2015 :-p

Dat hoeft echt niet meer!

 

Als de innerlijke Bron van zich laat horen, kan er groeipijn ontstaan.

Groeipijn zou graag verwelkomd willen worden, als een ode aan de nieuwe fase, die zich aandient.

Het is de eer van de ontwikkeling, die je tot nu hebt doorgemaakt.

 

Je hoeft het overigens niet leuk te vinden. Je mag het zelfs vreselijk vinden. Zolang je het maar kunt erkennen, als groeipijn.

Heel fijn, als je jezelf daarin met zachtheid kunt ontvangen.

Op deze wijze kan het transformatieproces zich voltrekken, op een manier, die je nooit voor mogelijk had gehouden.

 

Veranderen is leven en Leven is veranderen.

Bewegen en stromen.

‘Eigen kracht is soms piepklein én soms met groeipijn.’